HTC VIVE Cosmos

HTC VIVE Cosmos — specyfikacja i werdykt

Dwa panele LCD po 1440x1700 piksela na oko pracują z częstotliwością 90 Hz, a subpiksele ułożone są w RGB stripe — i to właśnie dlatego drobne opisy i podziałki manometrów trzymają się tu lepiej niż w goglach OLED typu pentile z tej samej generacji. HTC reklamuje maksymalne pole widzenia 110 stopni; VRcompare mierzy widoczne 97 stopni w poziomie i 94 w pionie, i to jest bliżej tego, co realnie dostaje kursant. Sześć kamer robi podwójną robotę: śledzenie inside-out oraz kolorowy podgląd otoczenia, dzięki któremu można sprawdzić salę bez zdejmowania gogli. Nie ma śledzenia wzroku, dłoni ani twarzy, więc każda interakcja idzie przez dwa kontrolery po 211 g, a rozstaw źrenic ustawia się pokrętłem w zakresie od 61 do 72 mm.

Każdy Cosmos potrzebuje własnego komputera z Windows oraz własnego połączenia DisplayPort 1.2 i USB-C przez link box, więc dziesięć gogli oznacza dziesięć stojących za nimi komputerów. Nie ma MDM, nie ma trybu kiosku ani producenckiej konsoli urządzeń: zarządza się komputerami, nie goglami. Bezprzewodowość też nigdy nie była w zestawie — HTC sprzedawało osobno VIVE Wireless Adapter, a do tego jeszcze zestaw montażowy dedykowany Cosmosowi. Higiena to jedyny element, który w salach współdzielonych działa dobrze: pianki twarzowe zdejmuje się do czyszczenia, a HTC podaje, że większość okularów korekcyjnych mieści się w środku. Kontrolery pracują około 8 godzin na alkalicznych AA, więc sala szkoleniowa gromadzi baterie zamiast stacji ładujących, a w Polsce i Niemczech został już wyłącznie rynek wtórny.

Nie kupuj Cosmosa do szkoleń w 2026 roku. Zniknął ze sklepu HTC w 2023 roku, do ceny startowej 699 USD dokłada komputer do gier na każde stanowisko, a nasze kursy VR na Androida w ogóle na nim nie działają. Jeśli chodzi o uruchomienie naszych kursów, kup współczesne gogle standalone; jeśli naprawdę potrzebujesz przewodowego PC VR, kup sprzęt, który producent nadal sprzedaje.