HTC VIVE (2016)

HTC VIVE (2016) — specyfikacja i werdykt

Oryginalny VIVE daje 1080x1200 na oko na dwóch panelach OLED przy 90 Hz i mniej więcej 108 stopniach pola widzenia w poziomie. W 2016 roku było to dużo, dziś jest cienko: układ PenTile ma tylko dwa subpiksele na piksel, więc opisy procedur, podziałki mierników i drobne etykiety na modelu maszyny rozsypują się, dopóki kursant nie podejdzie do nich blisko. Pozycję liczą dwie stacje Vive Base Station, które trzeba przykręcić w przeciwległych rogach pomieszczenia i zasilić; śledzenie raportowane jest na 1000 Hz i dlatego ruch w skali pokoju nadal trzyma się dobrze. Rozstaw źrenic reguluje się pokrętłem w zakresie 61–72 mm, a same gogle z materiałowym paskiem ważą 555 g i wiszą na kablu do peceta z Windows. Kontrolery w zestawie są 6DoF, ładowalne, około 6 godzin na ładowaniu, po 203 g, z trackpadem, spustem i przyciskami grip.

Nie ma tu żadnego zarządzania flotą: to peryferium PC, więc wszystko wdraża się na komputerach, a każde gogle potrzebują własnej maszyny, własnej pary stacji bazowych i własnych zamontowanych rogów sali. HTC wycofało oryginalnego VIVE'a z kanału sprzedaży przy premierze Cosmosa w 2019 roku, więc w Polsce i w Niemczech kupisz dziś wyłącznie sprzęt używany, bez gwarancji, zależny od stacji SteamVR 1.0, które same od dawna nie są produkowane. Higiena to fabryczna piankowa uszczelka twarzowa, wklejona na stałe, a nie wymienna wkładka do przetarcia. Do kosztu gogli, które startowały z ceną 799 USD ze stacjami i kontrolerami w pudełku, doliczy się pecet, poprowadzenie kabli, uchwyty ścienne i zapasową uszczelkę.

Nie kupuj tego do szkoleń w 2026 roku. To wycofane gogle PC z 2016 roku, na których nasze samodzielne kursy na Androidzie w ogóle nie działają, a zestaw ze stacjami bazowymi jest najbardziej pracochłonny w montażu z całej listy. Jeśli w sali stoi już działający zestaw VIVE i ktoś kupił do niego tytuł na SteamVR, używajcie go do śmierci sprzętu; do czegokolwiek nowego weź gogle samodzielne.