HTC VIVE Pro Eye

HTC VIVE Pro Eye — specyfikacja i werdykt

Dwa panele AMOLED 1440x1600 przy 90 Hz i 98 stopniach poziomego pola widzenia dają jasny, kontrastowy obraz, ale drobny tekst jest wyraźnie postrzępiony, bo układ PenTile daje tylko dwa subpiksele na piksel. Śledzenie wzroku to cały sens wersji Eye i to ono umożliwia ocenę opartą na spojrzeniu, mapy uwagi i eksperymenty z renderowaniem foveated. Reszta to gogle PC z 2019 roku: kabel DisplayPort 1.2 i USB 3.0 do stacji roboczej, ręczna regulacja IPD w zakresie 61–72 mm i 550 g na głowie bez paska. Nie ma tu przenikania obrazu, na którym kursant mógłby polegać przy orientacji w pokoju, ani śledzenia dłoni — każda interakcja idzie przez dwa kontrolery 6DoF.

Nic w tych goglach nie skaluje się do floty. Każde stanowisko potrzebuje własnej stacji roboczej z Windows i wyjściem DisplayPort 1.2 oraz dwóch stacji bazowych Vive zamontowanych i zasilonych w rogach pomieszczenia — dlatego same gogle kosztowały 799 USD, a pełny zestaw z kontrolerami i stacjami bazowymi 1599 USD. Producent nie daje do nich MDM ani trybu kiosku, więc aktualizacje treści, wersje SteamVR i sterowniki to zadanie dla waszych narzędzi do zarządzania komputerami, nie dla konsoli goglowej. Higiena jest jedyną łatwą częścią: przylegająca do twarzy pianka na plastikowej ramce daje się przetrzeć i wymienić. Nowych sztuk nie kupicie już normalną drogą w Polsce ani w Niemczech — w obiegu jest sprzęt poleasingowy i z drugiej ręki, a cena to tyle, ile zażąda sprzedający.

Nie kupujcie tego do szkoleń VR w 2026 roku. To przewodowe gogle z 2019 roku wymagające stacji bazowych, producent dawno zajął się nowszymi modelami, a nasze kursy w ogóle na nich nie działają. Warto po nie sięgnąć tylko wtedy, gdy potrzebujecie taniego, używanego sprzętu ze śledzeniem wzroku do stanowiska badawczego i macie już komputery oraz zamontowane stacje bazowe.