Aktualizacja Skillsive z 16 lipca 2026 r. dotyczy przede wszystkim gogli: kto z nich korzysta, jak się zachowują i czy w ogóle są używane. Poza tym w panelu pojawił się eksport danych oraz dużo szybsze wgrywanie wersji aplikacji VR, które da się dokończyć po przerwaniu.
To jest podsumowanie dla klientów — opisujemy to, co realnie zobaczysz w panelu i na goglach. Jeśli prowadzisz w firmie szkolenia VR, w skrócie: wiesz już, kto odbył szkolenie na współdzielonych goglach, konfigurujesz urządzenia z jednego miejsca i widzisz, które z nich leżą nieużywane.
Kody logowania kursantów: kto faktycznie odbył szkolenie
Każdy kursant ma teraz unikalny sześciocyfrowy kod, który wpisuje na goglach, żeby się zidentyfikować. Działa offline i o to właśnie chodzi — w salach szkoleniowych i na halach rzadko jest sensowne Wi-Fi, a to kod przypisuje ukończony scenariusz do konkretnej osoby, a nie do współdzielonego sprzętu.
Kod widać wprost na liście kursantów i w jego szczegółach; jedno kliknięcie go kopiuje. Można go ustawić ręcznie albo wygenerować od nowa, a z paska narzędzi listy pobrać gotowy do wydruku PDF z kartami (imię, nazwisko i kod) do wycięcia i rozdania. Kody trafiają na gogle podczas synchronizacji.
Na tej samej liście doszły operacje na wielu kursantach naraz. Zaznaczasz kilka osób i jednym kliknięciem generujesz im nowe kody, aktywujesz je albo dezaktywujesz. Przed wykonaniem Skillsive pokazuje, ilu kursantów dotyczy operacja i co się z nimi stanie, a po wszystkim — ile pozycji się udało. Aktywacja i dezaktywacja obejmują tylko tych zaznaczonych, których naprawdę dotyczą, więc przy samych aktywnych kursantach przycisk „Aktywuj” w ogóle się nie pokazuje.
Całość opisuje nowy poradnik Kody logowania kursantów w Centrum pomocy, w sekcji Grupy i uczestnicy.
Ustawienia gogli: jedna konfiguracja dla floty, wyjątki tam, gdzie trzeba
W panelu organizacji, w sekcji Urządzenia, ustawisz teraz domyślne zachowanie gogli VR: tryb gościa, sposób uruchamiania samouczka (za każdym razem, raz na kursanta albo wyłączony), możliwość pominięcia samouczka, sposób logowania kursanta (wybór z listy albo kod) oraz to, co pokazuje lista kursantów — pseudonim, imię i nazwisko albo numer pracownika.
Każde urządzenie albo dziedziczy ustawienia organizacji, albo ma własne. Ta różnica sprawia, że mieszaną flotą da się zarządzać: gogle na hali mogą wymagać samouczka i logowania kodem, a te dwie sztuki wożone na targi pozwalać na tryb gościa i wchodzić prosto w scenariusz. Ustawienia trafiają na urządzenie przy najbliższym uruchomieniu aplikacji.
W Centrum pomocy, w sekcji Urządzenia VR, jest nowy poradnik Ustawienia urządzeń, który omawia każdą z opcji.
Drobna konsekwencja tej zmiany: pole w formularzu kursanta nazywało się „Pseudonim — nazwa widoczna w aplikacji”, a teraz to po prostu Pseudonim. O tym, co widać na goglach, decyduje ustawienie „Lista kursantów pokazuje”.
Statystyki urządzenia: które gogle leżą nieużywane
W szczegółach gogli działa zakładka Statystyki. Widać na niej, ile kursów uruchomiono i ukończono, jaka jest skuteczność ukończeń, ilu kursantów przeszkolono i ile łącznie czasu spędzono w VR — do wyboru za ostatnie 30, 90 lub 365 dni.
Nad tym jedno zdanie o wykorzystaniu sprzętu („używane w 6 z 30 dni”) wraz z datą ostatniej aktywności. To zdanie jest celowo bezlitosne: przy flocie dwudziestu gogli te, które nie wyjechały z szafy, są pierwszą rzeczą wartą uwagi. Niżej wykres aktywności dzień po dniu oraz lista kursów najczęściej uruchamianych na tym urządzeniu, ze średnim wynikiem.
Czytelniejsza jest też zakładka Aplikacje w tym samym widoku. Zamiast ledwo widocznej „fajki” jest wyraźna etykieta Zalogowana lub Wylogowana, a przy zalogowanej aplikacji dodatkowo konto, którym ją zalogowano, i data. Od razu widać, czy gogle są gotowe do szkolenia i kto je przygotował. Zakładki aplikacji i ukończeń mają wreszcie działające stronicowanie, zamiast urywać się na dziesiątym wierszu.
Eksport tabel: twoje dane w Excelu albo CSV
Ukończenia kursów, ukończenia aplikacji, urządzenia, członków i kursantów pobierzesz teraz z panelu organizacji jednym kliknięciem, w formacie CSV lub Excel. Plik zawiera wszystkie wiersze zgodne z ustawionymi filtrami, a nie tylko tę stronę, którą akurat widzisz, z nagłówkami w języku panelu.
Tabela ukończeń aplikacji zyskała dodatkowo filtry po aplikacji i statusie ukończenia. „Tylko ci, którzy ukończyli aplikację X, z wynikami” to od dziś filtr i eksport, a nie zgłoszenie do wsparcia.
Wgrywanie wersji aplikacji: szybciej i z możliwością wznowienia
Jeśli publikujesz w Skillsive własne wersje aplikacji VR, ta sekcja jest dla ciebie. Przy tworzeniu wersji wysyłamy już tylko te paczki, które faktycznie się zmieniły. Paczki identyczne z tymi w chmurze są oznaczane na liście jako Bez zmian i pomijane, a nad paskiem postępu widać, ile plików i megabajtów udało się w ten sposób oszczędzić. Przy typowej aktualizacji, w której zmienia się kilka scen, wgranie wersji trwa dużo krócej.
Koszt widać z góry. Po wskazaniu folderu buildu, jeszcze przed kliknięciem „Utwórz”, panel pokazuje, ile realnie poleci: „Do wysłania: 340 MB z 4,2 GB — reszta jest już w chmurze”. Numeru wersji nie wpisuje się już ręcznie — panel odczytuje go z pliku katalogu i pokazuje, z którego pliku pochodzi. Jeśli folder jest niewłaściwy, panel mówi to od razu, zamiast kończyć błędem w połowie wysyłki.
Pliki, których nie udało się wysłać, nie giną po cichu: są ponawiane, a gdy to nie pomoże, trafiają na listę z powodem (brak połączenia, wygasły link, błąd serwera). Zamknięcie karty w trakcie wysyłki wymaga potwierdzenia.
Najważniejsze: wersja, której wgrywanie się urwało, ma teraz w menu akcję „Wznów wgrywanie”. Wskazujesz ten sam folder buildu, a panel dosyła wyłącznie brakujące pliki pod tym samym numerem wersji. Wcześniej raz zajętego numeru nie dało się użyć ponownie, więc przerwane wgrywanie oznaczało przebudowanie paczki w Unity z wyższym numerem.
Drobniejsze zmiany, które od razu widać
- Komunikaty błędów po polsku. Błędy z serwera (nieudana weryfikacja reCAPTCHA, zbyt wiele prób, błędny kod dwuetapowy) pokazują się w języku panelu (polski, angielski, niemiecki) jako zrozumiały komunikat, a nie surowy tekst techniczny.
- Zgoda na cookies z podziałem na kategorie. Baner prywatności ma przycisk „Ustawienia” i pozwala osobno zgodzić się na analitykę oraz na marketing. Zgoda na analitykę nie włącza już plików reklamowych.
- Odnośniki „Dowiedz się więcej”. Strony panelu, które mają swój poradnik (urządzenia, ustawienia urządzeń, kursanci, członkowie, certyfikaty, własne kursy, profil i bezpieczeństwo organizacji), linkują do niego w nagłówku, w nowej karcie i w języku panelu.
- Nowe strony informacyjne. Cennik z czterema planami, kontakt, „O nas” oraz opisy sześciu głównych funkcji platformy, po polsku, angielsku i niemiecku. Na stronie kontaktu umówisz spotkanie online, wybierając wolny termin w kalendarzu. Na stronie głównej doszło FAQ o platformie, goglach VR, trybie offline, językach i certyfikatach.
Od czego zacząć po aktualizacji
Większość rzeczy działa od razu: kody wygenerowały się istniejącym kursantom, a każde urządzenie dziedziczy ustawienia organizacji, dopóki nie zdecydujesz inaczej. Dwie rzeczy są warte dziesięciu minut.
Po pierwsze, wejdź w Urządzenia i zdecyduj, jak mają zachowywać się gogle — zwłaszcza czy kursant loguje się wyborem z listy, czy kodem. To jedno ustawienie decyduje o tym, czy danym o ukończeniach można ufać. Po drugie, otwórz zakładkę Statystyki na kilku urządzeniach i spójrz na linijkę o wykorzystaniu. Nieużywane gogle to zwykle problem z grafikiem, a nie ze sprzętem, i tani do naprawienia, gdy już go widać.
Jeśli dopiero zaczynasz z platformą, poprzednie wdrożenie z 6 lipca opisuje certyfikaty, dołączanie do organizacji i logowanie, a katalog szkoleń VR pokazuje, co można dziś uruchomić na goglach. Po uzasadnienie całej reszty zajrzyj do artykułu dlaczego szkolenia VR są skuteczniejsze niż tradycyjne.
